een kaartenmapje, tutorial...

Mijn schoonbroertje was jarig. En deze lieve schat heeft nu eens nooit iets nodig. Dus zijn we maar een bon van fnac gaan halen. Daar kan iedereen altijd wel iets mee doen :-)

Maar een bon afgeven is zo saai, dus moest er een cadeau bij komen. Zo gezegd zo gedaan, een kaartenmapje. 

Bij mijn eerste versie heb ik iets verkeerd gedaan. Ik dacht dat ik wel kon rekenen, maar blijkbaar dus niet. Veel te klein en veel te smal. 

Dan maar een teweede versie maken. En omdat ik er zin in had, ineens een tutorial erover geschreven. Als oefening voor mijn 100ste bericht :-D

Stap 1:
- Kies een buiten- en binnenstof. Bij mij is de buitenkant groene skai en de binnenzijde een stuk gestreepte canvas.
- Knip 2x een rechthoek uit van 22cm op 12cm. Ik heb dit in een dikker papier gedaan, zo kan ik dit hergebruiken.
- Vergeet je logo niet. Indien gewenst kan je ook velcro gebruiken om dit te sluiten. Achteraf gezien was dit voor mij niet nodig.

Stap 2:
- Naai de goede kanten op elkaar. Vergeet geen keergat te houden.
- Knip de hoekjes af en keer om.
- Strijk goed op. 

Stap 3:
- Naai je logo vast. Je kan dit uiteraard ook op een andere plek doen.
- Vouw beide uiteinden 4cm naar binnen. Zet even vast met een speldje. 

Stap 4: 

- Naai zo dicht mogelijk aan de rand van de lange zijden. Ik heb ervoor gekozen om dit te doen in een contrasterende kleur (wit), maar ben je niet zeker of je zo fijn kan naaien, doe het dan in een gelijke kleur. 

Steek er een kaart of bon in en klaar!

voor de papa...

Mijn papa was jarig en ook mijn papa verdient iets zelfgemaakt bij het gekochte cadeau. Maar wat maak je voor papa's? Op de verschillende facebook groepjes had ik de vraag gesteld. Ze hadden leuke ideeën, maar niet voor mijn vader. Hij is niet zo heel gemakkelijk en ik had ook niet zoveel tijd.

Gelukkig heb ik op tijd het licht gezien en het me niet moeilijk gemaakt. Een knuffeltrein, dat is het geworden. Mijn papa zijn grote hobby zijn miniatuurtreinen.

Ik heb dus een trein uitgetekend, in mijn stofjeskast gaan kijken naar kleurtjes en gestart.


Volgende keer maak ik de cabine en de schoorsteen breder. Ik denk dat het dan iets beter in verhouding gaat zijn, maar toch tevreden voor een eerste probeersel. Ook het inknippen van de hoeken moet iets beter.
Wat is jullie mening?

op de catwalk...

2 weken geleden liep ik op de catwalk op de boekenbeurs. Ik weet het, niet logisch, maar WTC uitgeverij en het Femma naaiboek hadden een wedstrijd uitgeschreven. Je moest een foto van een creatie insturen en stemmen ronselen.
Dat ronselen heb ik niet gedaan. Maar ik heb wel gewonnen. De jury had me namelijk uitgekozen als één van de winnaars. Ik was bij de 5 gelukkigen. En trots dat ik was!

Maar dan kwam ik op de catwalk terecht. Ben ik iets minder fan van. Zenuwen dat ik had toen ik er stond te wachten. Maar dan was het mijn beurt en in mijn hoofd draaide ik een knop om.

Ik stond er en schudde met mijn kont! Even een pose aannemen, een draai en verder wandelen. Of dat het op iets leek, daar spreken we ons niet over uit, maar het was zeker een heel leuke ervaring.

Hierbij gewoon wat foto's van mij en de andere deelneemsters.
Sommigen van hen droegen ook echte pareltjes!

een paar laatste aanwijzingen krijgen

De jury: Lize Feryn  (actrice),
Gonda François (schrijfster femma boek)
 en Mme ZsaZsa

een babbeltje doen tegen de zenuwen

3 toffe madammen en ik

alle deelneemsters (van sessie 1)

En waarvoor deden we het? 

Voor de ervaring én de boekenbon van €100. 

een jarige zus...

Mijn kleine zus is jarig vandaag. En jarige zussen verdienen een cadeau.

Ze is zot van alles wat met make-up te maken heeft. Ze heeft er zelfs een eigen blog over! En ze is enorm fan van de toilettas die ik voor de mama gemaakt heb. Dus wist ik wat doen.

Een toilettas en een borstelzakje is het geworden. Ik heb het niet zelf uitgetekend.
Voor de toilettas heb ik de blog van Jade&Stig muizjes gebruikt.
Voor het borstelzakje heb ik wel wat veranderingen doorgevoerd, komt van Sew4Home.

PS: Ik heb een hekel aan tassen maken. Elke keer zit ik hier te vloeken, ligt mijn man in een deuk, doe ik me pijn, ... En toch blijf ik ermee bezig, beetje sado-masochistisch misschien?

mijn metekindje is al 2 jaar...

Regelmatig heb ik hier al eens iets geplaatst over mijn metekindje. Zo leuk om meter te zijn van een kleine deugniet. En wees maar zeker, deugnieterij is zijn kunst om direct daarna zo schattig te kijken dat je toch niet boos kan zijn.

Ondertussen is deze kleine man al 2 jaar, na de paasvakantie gaat hij naar school. Hij wordt echt te snel groot!

We hebben voor hem een pj gekocht en een leesboekje. Maar ik kan echt niets geven zonder ook iets zelfgemaakt. Omdat het kleine ventje graag op muren kleurt, heb ik er maar kleurpotloden extra voor gekocht en een pennenzakje gemaakt.

PS: Over een paar maanden vind je dit stofje nog eens terug op de blog, want ik ben aan nog een groot project bezig.