een jarig neefje...

Verdient ook een cadeau! Het zijn zwemvliezen geworden. Zo schattig in maatje 34. Deze vakantie is hij namelijk volledig verzot geworden op snorkelen, maar zwemvliezen had hij daar nog niet voor.

Ook deze moeten ingepakt worden uiteraard. Het is een dino messenger bag geworden. Al een tijdje lag dit klaar geknipt en half in elkaar gestikt. Heb het eindelijk afgewerkt. Het had iets steviger mogen zijn, maar ok, er kunnen zwemvliezen en ander snorkelgerief in bewaard worden. En ze kunnen zo mee naar het zwembad :-)

Dit patroontje kwam voort uit mezelf, beetje nadenken, tekenen en vloeken. Voor de 1e keer dus zeker ok :-) Bedankt internet en mijn grote verzameling boeken voor de hulp ;-)

de jarige schoonzus...

Mijn schoonzusje was jarig. Zij is de mama van de kleine man waar ik laatst tante van ben geworden.
En omdat zij vanaf nu grote tassen zal moeten dragen met alle rommeltjes die een baby nodig heeft, dacht ik zo in mezelf, laten we een tasje maken dat daar in past en opvalt.
Zo gedacht, zo gedaan.

De groenige stof heeft gouden details. Dus heb ik een gouden paspel ertussen gestikt. En binnenin een blauwe katoenen stof, net zoals de bloempjes.

Herken je de tas? Dat kan, ik heb ze ook al voor een andere zus gemaakt.

de stiefmama was jarig...

En dat verdient uiteraard een cadeau! Maar wat geef je aan iemand die alles al heeft? Die van reizen haar beroep gemaakt heeft?

Tja, extra tasjes om materiaal in op te bergen :-)

De grote tas kwam van haar. Een rode stof met appelblauwzeergroene voering.
De kleine tas kwam van haar. Een blauwe stof, gelijkend op de rode. Maar dan uiteraard met een rode voering.
Met uiteraard hier en daar een 'kleine' verandering. Is het geen mooi geheel?




Trouwens, ik heb de stoffen bewerkt met een product. Zo is het toch waterafstotend. Ook ergens in blog-land over gelezen en dus getest. Oja ook goed gekeurd :-)

Alle stofjes gevonden op het spoffenspektakel.
Zal blij zijn als het oktober is, want heb dringend terug stof nodig ;-)

een handtas als cadeau... again and again ;-)

En nu voor de stiefzus...


Met dit patroon zag ik me al een tijd iets doen. Maar er was nog geen moment geweest waarop ik het testen kon. Nu was dus het moment. Zij kleedt zich graag op en dit past er dan wel bij.




Dikker katoen langs buiten, dunner katoentje binnenin met tussenvoering ertussen. En als afwerking een paspelband, een knop waarop ik de binnenstof heb overtrokken en een magnetische drukknop. Niet volledig zoals het patroon dus :-)

een handtas... als cadeau... again...

Maar een vrouw kan toch ECHT nooit genoeg handtassen hebben? Of wel?


Ellen, de schoonzus, was jarig en dan krijg je dus nu iets zelf gemaakt (als ik tijd en zin heb, ik geef het toe).

Een rode handtas met strik, kan ieder zeker gebruiken!



Dit was een volledig eigen creatie. Uiteraard heb ik overal ideetjes vandaag gehaald, maar hier is geen tutorial van. Dit ga ik zelf nog eens maken... Want ik ben er trots op!

Zowel buiten als binnen een katoentje. De band is lang genoeg om rond je lichaam te gaan (nee ik draag mijn handtas niet graag, dat moet mijn schouder maar doen). Een rits erin en klaar.

handtas, een kerstcadeau

De handtas met mijn machine

Met kerst had ik het écht gehad met gekochte cadeautjes. Ik ging voor zelfgemaakte cadeautjes voor sommigen. ZO gezegd, niet ZO gedaan, maar we gingen ervoor!

Voor een vriendin ging ik een handtas maken. Dus koos ik dit patroon uit van het internet. De Phoebe Bag. En dat was 3 vliegen in 1 klap slaan. Een handtas maken én mijn Engels oefenen én omrekenen van inch naar cm.

Zolang je alle stappen braaf volgt, gaat het vlot. Uiteraard deed ik dat ergens niet en liep het even mis ;-) Maar alles is toch weeral op zijn pootjes terecht gekomen.

verhouding mens - handtas

Stoffen komen (meestal) gewoon van het stoffenspektakel. Ja lieve mensen, ik ben fan van goedkope stof zolang ik niet zeker ben van mezelf. De drukknop is nog een overblijfsel van vroeger. En in de spiegel is mijn gsm, mijn kast, mijn deur en ik zichtbaar :)

de binnenkant