Ella is geboren

Goede vrienden zijn bevallen van Ella en dat verdient cadeautjes. In het ziekenhuis kregen ze een gekocht cadeau, maar later het zelfgemaakte.

Deze keer niets genaaid, maar een persoonlijk rompertje. Super leuk om te maken trouwens met een emotionele mama als gevolg.

Hoe ben ik nu van start gegaan?
Met de smartphone heb ik foto's genomen van stukjes van het geboortekaartje, haar naam en een stukje van de geboortedatum. Dat heb ik dan geüpload op www.myfonts.com. Deze site herkent lettertypes. Ik kwam uit op Slappy font en op HVD Comic Serif font.
Deze 2 lettertypes heb ik dan gedownload
via www.dafont.com en geïnstalleerd op de laptop.

Dan was het alleen nog maar het rompertje zelf ontwerpen, wat vrij vlot ging. Uiteraard was haar naam zonder de witte bolletjes in het lettertype, dus heb ik ook maar de bolletjes toegevoegd.
De flex werkte gelukkig goed mee en ondertussen is mevrouw er zeker al uitgegroeid, maar het blijft een mooi geboortecadeau vind ik, jullie ook?

petekindje van mijn man

Mijn man is peter geworden en heeft gekozen om de suikerbonen te betalen volgens traditie. Maar dan vond ik dat uiteraard zonde dat er niets af kon gegeven worden.
We hebben dus maar weeral de ouwe getrouwe cadeautjes gemaakt die telkens zeer gesmaakt worden: het wikkeldeken en het pamperzakje. Deze heb je hier al meermaals voorbij zien komen op de blog, maar zoveel mensen zijn fan en gelukkig is de schoonzus ook fan.
Hij ligt er goed in, niet?

Janneke voor ons baby meisje, eindelijk!

Lang geleden, eind oktober 2014,  heb ik een stoffenpakket gewonnen om een Janneke te maken!
Ik moest al ver terug om het blogbericht erover te vinden, maar hier kan je het terugvinden als je wilt. 

In mijn hoofd had ik altijd dat ik dat patroon en die stof ging gebruiken als ik zelf een klein meisje ging hebben. Eindelijk komt dat kleine meisje er, dus heb ik op naaiweekend 2 het Janneke gemaakt.

Met een goede handleiding ging het eigenlijk als vanzelf en het mooie kleedje was dan ook in een wip klaar. In het pakket zat een stukje gebroken-witte paspel maar ik vind de rode paspel er fleuriger uitzien.

Bedankt Sisko by Mieke en Bellelien voor het patroon en mijn stof.

PS: Er komt zeker nog een foto waar mevrouw het kleedje aan heeft, maar dat zal nog even moeten wachten omdat mevrouw liefst nog een kleine 2 maand in mijn buik moet zitten.

een baby...

Ook dit is een cadeau dat in 2015 gegeven is. De baby is ondertussen 11 maand oud. Maar beter laat dan nooit zeker.

Een baby verdient uiteraard een cadeau. De mama had al een wikkeldeken gekregen met baby 1, dus baby 2 kreeg iets anders. Het werd een slaapzak van Straight Grain. Ik had van haar een hele tijd geleden de patronen gewonnen, dringend tijd om er iets mee te doen.

De Lua is eigenlijk een gemakkelijk patroon, dat toch net wat meer heeft.

Het was de eerste keer dat ik deze maakte en dit gaat een nieuw, vaak gebruikt patroon worden, want zeer leuk en aangenaam om te maken.

Trouwens, ik heb nog nooit een knoop zo sterk aan iets vastgenaaid. Per knoop eigenlijk zelfs 2x een dubbele draad aan de slaapzak genaaid. Dit geraakt nooit meer los!

een 2 maanden oude prins...

2 maanden geleden is een kleine man geboren, Wannes genaamd. Maar de tijd was er niet om eens te gaan zien. Ondertussen is dat vandaag gebeurd. Een schatje, dat kunnen we wel zeggen!

Je gaat uiteraard niet zonder cadeau naar een nieuw leven kijken. Dus naast het gekochte cadeau was er ook het zelfgemaakte. Even kijken in de kast naar een leuk stofje en we konden verder. Het is een gevuld pamperzakje geworden. Mijn man blijft het vreemd vinden dat ik pampers en vochtige doekjes in huis heb, maar geen baby. Maar voor momenten zoals nu is dat dus nodig. 

Patroon is het alom gekende pamperzakje zonder biais van Eloleo. Ik en biais gaat echt niet goed samen. Dit is uiteraard niet de eerste keer dat ik dat maakte, dat kan je hier en hier  zien. 

Hopelijk gaan zij er ook zoveel plezier mee hebben. 

Stof is, typisch ik, van het stoffenspektakel.

een broekje...

Voor een echte schat!

Mijn lief neefje is echt een hartendief. Zo'n schattig manneke dat altijd gelukkig is. Neem je fototoestel vast en hij begint al direct te lachen. Laat hem rechtstaan en hij is gelukkig. Speel met hem en hij schatert. Maar deugnieterij zit er zeker ook in. Perfecte combi dus.

Nu had ik al lang beslist dat ik iets voor dit schatje maken moest. En in de nieuwe La Maison Victor zat dan een leuk broekje, het dalton broekje. Dat moest ik maken. En niet zomaar, maar omkeerbaar. Zo gezegd, zo gedaan. Even sukkelen en daarna perfect omkeerbaar, de foto's bewijzen het.

Heb je graag dat ik er een tutorial voor uitschrijf? Laat dit dan even achter in een reactie en dan ga ik graag mijn tijd daarin steken. Dit gaat dan uiteraard toepasbaar zijn op andere broeken en zelfs op meerdere jasjes, truitjes, ...

Ze zijn allemaal zo schattig, ik kon echt niet kiezen. Hier is het schatje :-)

PS: Herken je de bloes? Komt van een vorig blog bericht ;-)

een doop...

Van een schatje! Hij is ondertussen al 6 maand, wat geef je zo een schatje? Een speeldeken bedacht ik toen. Hij zit graag al rechtop en spelen doen we graag op minder dan 1 vierkante metertje. Dus perfect!
Ik had dit al eens gemaakt voor een babyborrel van een nichtje, dus het ging wel zeer vlotjes deze keer.

hopelijk is hij er ook fan van :-)

belofte maakt...

schuld. En één die al eigenlijk in juni had ingelost moeten worden, maar wat dus niet gebeurt is. Langs de andere kant, maar 2 maand te laat is toch ook ok, niet?

Wat was nu mijn schuld? Een kleedje uit Homemade Mini Couture! De Popsicle is een jurkje van 6 maand tot 3 jaar. Perfect dus voor een ondertussen 9 maand oude baby. Ik heb het kleedje van 1 jaar gemaakt, kan ze er zeker nog even in en kan er zeker ook nog een vestje boven en een truitje onder.

Hier heb ik de eerste keer mijn nieuw labeltje gebruikt. Maar wel verstopt aan de binnenzijde, eigenlijk is het te groot voor zo'n mini kleedje.

Ik ben er eigenlijk best wel blij mee :-)

een baby, again...

Er is weeral een baby geboren. En na alle kleintjes is deze een grote baby. Maar o zo schattig en mooi, met lange elegante vingertjes. Een jongetje, genaamd Lucas.

En daar moet ik dan weeral een cadeau voor maken, niet? En mijn succesverhaal van het wikkeldeken hebben we dan maar weeral herhaald. En omdat ik mezelf klaar vervloek, ook een slab.
Ik haat biais, waarom doe ik het mezelf toch telkens opnieuw aan. Dat gaat bijna nooit in de rondingen goed. En dan is het weeral los tornen en vloeken en mezelf pijnigen met speldjes en ... U begrijpt mijn probleem misschien wel. Iemand een tip hoe ik dat kan doen zonder te vloeken?

En dan eens rondgehoord en facebook afgespeurd, ik denk dat de volgende baby nog 4 maand op zich gaat laten wachten. Spijtig, ik was nu zo geoefend in wikkeldekens te maken.

ik ben tante...

En dat voor de allereerste keer voor 1 van de vele zussen en broers die ik heb.
Mijn kleine broer (wat je klein noemt natuurlijk, hij is jonger maar wel een kop groter) is papa geworden!
En ikke ook blij :-D En dan maar starten met een pakketje te maken. We kregen de sekse niet te weten, dus op zoek naar een uniseks stofje, wat ik niet zo gemakkelijk vond. Maar het is gevonden, schattige gele eendjes bij 1 van de 2 plaatselijke stofwinkels. We startten aan het pakket en het moest groot worden!

- Uiteraard een wikkeldeken. Bij vrienden een succes, dus hopelijk ook bij hen.
Al meermaals gemaakt hier, hier en hier.
- Een pamperzakje, ook hier gemaakt. Gevuld deze keer, omdat je nooit teveel pampertjes en doekjes kunt hebben.
- Een muts, voor de eerste keer, even gevloekt, maar o zo schattig!
- Een body'tje met een eendje erop.
- Een knuffeleend, zelf getekend, gewoon omdat het schattig is.
(Ik geef toe, op het internet wel naar ideetjes gaan zoeken)

Proficiat broer!

Babyborrel, weeral ...

Mijn grote nicht is 2 maand geleden bevallen van een meisje. En ineens is daar al de babyborrel! Schandalig, maar ik heb de jongste spruit van de familie zelfs nog niet gezien. Tja, een 'typisch' cadeau, was eigenlijk al niet meer aan de orde, dus maar iets nieuws.

Lang leve blogland, overal kom je leuke spulletjes tegen. En ook nu weer.

Dit speelkleed stond al even op mijn 'To do'-lijstje en nu gemaakt. Misschien wat 'op de groei' maar waarom niet :-)

En groot is het geworden, 130 cm diameter. Kan al tellen, niet?

Katoen langs boven, fleece langs onder. Of toch andersom?
Had geen koord, dus heb ik een zéér lange vlecht gemaakt van wol. Zo handig zijn we gelukkig.

En de stof? Van het stoffenspektakel. Het Mekka voor stofliefhebbers.
Fleece van Ikea, zoals al mijn fleece.



Paar speelgoedjes in het midden, inpakken en klaar :-) Hopelijk kan de kleine meid er zeer veel mee doen.

En nog een kindje is geboren...

En ook hiervoor een pakketje gemaakt.

Geen uiltje zoals bij de vorige kaartjes, maar een giraf. Joepie, moeten we eens geen uil maken. Met wat hulp heb ik een giraf in blogland gevonden.
Misschien moet ik toch eens zelf diertjes gaan ontwerpen, als PO leerkracht moet dat toch niet zo heel moeilijk zijn?!?

In dit pakket dus weeral een wikkeldeken. Ondertussen een echte hit!
Een giraf en al een geluk heeft zij me hier mee geholpen!
Een pamperzakje, zeer gekend in blog-land!




De mama was zeer blij en ik ook. Spijtig dat de kleine meid nog iets te klein is om goed in het wikkeldeken te passen. Voldragen baby en maar 47cm groot, kom je niet meer vaak tegen. Maar ik was zeer blij dat ik deze kleine schat vast nemen mocht. Een genot was het :-D

Hierbij wééral een dikke 'dankjewel' aan mijn geweldige vriend voor de leuke foto.

Update: Zelfs de vroedvrouw is fan van het wikkeldeken. Wat een geweldig compliment!

Er is een kindje geboren... weeral!

Maar we maken zo graag cadeautjes. En hopelijk genieten de ouders daar ook van!

Ook op deze meid haar geboortekaartje stond een uiltje. En de ouders zijn tegen meisjes kleuren en nogal stoer... Moesten we kunnen oplossen natuurlijk!














Het wikkeldeken maak ik geregeld en alleen nog maar positieve commentaren over gekregen.
Lang leve blog land!





En ook het uiltje is al eens gepasseerd, maar nu volledig gemaakt zoals het gepland is. Toch lief he :-)

een kraam pakket

Omdat je nooit genoeg slabjes en spuugdoekjes hebben kan.

Een mooi setje samen voor een zeer stoere meid.








Zoals je ziet heb ik me dan toch weer aan een biais lint gewaagd. Ookal had ik hier gezegd dat ik het nooit meer ging doen. Maar deze keer ging het zoveel beter. Gewoon op mijn eigen manier

.


 

Voor het spuugdoekje nam ik juist dezelfde stof met dezelfde snor er op. Een lint eraan met wat velcro. De ruwe kant aan het begin en 2 keer een zachter stukje. 1 op paar cm van het begin. Daar kan je dan een tut vastmaken. Maar ook bijna tegen het doekje. Zo kan je het rond een buis hangen zodat je zeker weet dat je het altijd bij de hand hebt.

En deze keer was mijn petekind op bezoek. Hij is een stoere jongen dat model ging spelen. Misschien toch niet voor jongens... Maar hij kan het nog net af.

omdat het altijd gezelliger is met een dekentje...

en zeker als je een baby bent!

Dus ik ging ik weeral het internet op. Dankzij deze blog ben ik dan maar gestart voor een prachtig wikkeldekentje.

Paar keer lezen, veel plakwerk en dan eerst alles eens vastspelden voor ik startte, dat was mijn succes recept voor dit werk. Zonder ook maar los te moeten doen, ben ik echt super trots op mijn werkje.

Buitenstof is een katoentje, binnenstof is fleece (dank u ikea) en dan een paspelband en velcro erbij en klaar :)






Oja, toen had ik geen baby om het wikkeldeken te tonen, maar een grote 'me to you' beer gebruikt :-)










Ook Kobe en de mama's vonden het mooi en gezellig.
Opdracht geslaagd!

een 'bavet'

Moet het nog gezegd worden? Antwerps is een wereldtaal!

Voor zij die het niet spreken ook wel slab genoemd.


Baby's smossen (oei, morsen) wel eens met hun eten. Dus een slabbetje meer kan nooit kwaad.
De achterkant is een witte badstof, de voorkant is een katoentje met kleine uiltjes. Daarop heb ik van een andere stof een grote uil geplakt en afgewerkt. Dit met behulp van vliesofix. Met velcro wordt de slab rond het nekje van de baby bevestigd. Leek me handiger dan een knoopje leggen met biaislint.






Maar dit is een unicum op deze wijze. Ik heb gezweet, gevloekt, geknoeid, ... om het te maken. Ofwel kroop de badstof weg, ofwel het katoentje, ofwel het biaislint.

Hierbij dus: nooit meer op deze wijze!!! Volgende keer zonder biais dus :-)






Hierbij een koddige foto waarop Kobe het bavetteke aan heeft

een baby is geboren... een knuffel verdient hij...

En er gaan er nog geboren worden :-)

Maar voor deze kleine spruit ging ik iets 'mooi's' maken.

Zij hielp me met het idee, een walvis. 

Elk kind heeft toch knuffeldieren nodig, niet?

Ondertussen heb ik het patroon vergroot, want dit is te klein naar mijn gevoel... En uiteraard gaan er nog veranderingen verder op komen... blijven lezen ;-)

mijn metekindje

Mijn 1e tekst over mijn zelf maak mode gaat uiteraard over mijn metekindje. Trots was ik toen ik gevraagd werd! Trots ben ik nog steeds :) De deugniet is ondertussen 6 maand en o zo leuk om er iets voor te maken. Ja mama, er komt nog meer ;-)

wantjes in aanmaak

Als kerst cadeau heb ik hem wantjes en schoentjes gegeven. De wantjes  en de schoentjes kan je terug vinden op de link.
Geweldig leuk om te maken, want o zo mini! En ik heb al zo'n kleine handjes!

de wantjes

de schoentjes

Mijn metekindje en ik