geeft stress! En veel. Maar ik ben er ó zo trots op.
Met de wedstrijd van
Zonen09 meedoen, was leuk. Ik had eigenlijk nog niet veel genaaid voor grote jongens. Dus ik was meteen mee! Aankopen van patroon
Ole ging vlot. En dan starten maar.
Toch maar eerst een testversie voor mijn metekindje. Maar met de geweldige handleiding ging dat als vanzelf. Deze moet ik nog afwerken, dus je gaat ze zeker nog later zien.
Dan stof kiezen. Bij
Bobby Sewing in Mortsel kwam ik de perfecte stof tegen. De knoopjes komen van veritas. De binnenstof (eerder een punta di roma) had ik nog liggen van het stoffenspektakel. (Dat ging eigenlijk een kleedje voor mezelf worden. Misschien als ik goed puzzel nog steeds.)
Patroon overnemen ging vlot. Ik moest duidelijk geen smalleke nemen. Hij past perfect. Knippen in stof geeft altijd wat stress, zeker als het tricot is, maar oefening baart duidelijk kunst, ook dat ging vlotjes.
Mooi omkeerbaar doordat ik langs 2 kanten knoopjes heb gezet. Die trouwens last minute in de auto naar het neefje erop werden gezet. 1e maal knoopsgaten gemaakt in tricot en direct dik in orde.
Langs de rode kant vond ik het maar een beetje saai. Daarom nog een ster erop genaaid. Gelukkig is mijn stoffenkast zeer (misschien té?) uitgebreid waardoor ik gemakkelijk ook daarvoor nog een stofje had liggen.
Het zakje is dezelfde stof als de kraag en boorden. Vond ik eigenlijk wel een zeer leuk detail.
Ik ben trots, valt het op? Hopelijk vinden jullie het ook een succes. En vooral, hopelijk win ik een prijs ;-)
Geniet vooral mee van het guitige kopje van het neefje.
Toch een schoon ventje!
Bedankt aan de schoonzus om haar kindje te mogen gebruiken.