Ella is geboren

Goede vrienden zijn bevallen van Ella en dat verdient cadeautjes. In het ziekenhuis kregen ze een gekocht cadeau, maar later het zelfgemaakte.

Deze keer niets genaaid, maar een persoonlijk rompertje. Super leuk om te maken trouwens met een emotionele mama als gevolg.

Hoe ben ik nu van start gegaan?
Met de smartphone heb ik foto's genomen van stukjes van het geboortekaartje, haar naam en een stukje van de geboortedatum. Dat heb ik dan geüpload op www.myfonts.com. Deze site herkent lettertypes. Ik kwam uit op Slappy font en op HVD Comic Serif font.
Deze 2 lettertypes heb ik dan gedownload
via www.dafont.com en geïnstalleerd op de laptop.

Dan was het alleen nog maar het rompertje zelf ontwerpen, wat vrij vlot ging. Uiteraard was haar naam zonder de witte bolletjes in het lettertype, dus heb ik ook maar de bolletjes toegevoegd.
De flex werkte gelukkig goed mee en ondertussen is mevrouw er zeker al uitgegroeid, maar het blijft een mooi geboortecadeau vind ik, jullie ook?

One to hug jasje

Ik kreeg van mijn vader commentaar. Ik moest kleding maken in grotere maten dan 50-56 omdat ze er te snel uitgroeien. En brave dochter als ik ben, doe ik dat dan maar ;-)

Op naaiweekend 1 had ik een leuk stofje gekregen. Het was een petrol kleurige doorgestikte en gewatteerde stof. Juist genoeg om een jasje te maken.
Bij Madeline de stoffenmadam had ik dan een grijze sweaterstof gekocht met geflockte eendjes op. Super zacht en schattig. Deze kwamen in de kast toevallig naast elkaar te liggen en het droomkoppel was geboren.

Het moeilijkste was een patroon zoeken. Dat werd een patroon van Mind the Whale, One to hug, een jasje van maat 48 tot 86.
Zonder veel extra's, want daar was mijn stof niet op voorzien, het was echt puzzelwerk!

Met een zeer goede en duidelijke uitleg zat het vlot in elkaar. Er gaat zeker nog jasjes gemaakt worden want het lijkt me handig. En dan gaan er wel extra's komen.

Bewijs trouwens dat ik echt over mijn 'kam snap vrees' ben, want ook hier heb ik die techniek weer gebruikt.

Na de blogmeet, nu de sew challenge

Na de blogmeet was het nu mijn beurt voor de sew challenge. Ook dit had Davina uit haar hoge hoed getoverd, een echte bezige bij dus!

Nu had ik gezegd dat ik graag mee deed, maar niet begin september omdat het te druk zou zijn met school. Spijtig genoeg ben ik door de zwangerschap niet mogen gaan werken, dus had ik beter wel begin van het schooljaar gekozen. Ik kan me precies niet zo goed concentreren en nog minder aan een projectje waar ik echt nieuw in ben. Oh ja, die buik begint ook wat in de weg te zitten.

Maar nu, wat was de sew challenge? Ik moest 3 criteria zoeken voor iemand en iemand anders moest mij 3 criteria geven.
Ik gaf mijn criteria aan Brighid, ga zeker haar blog eens bekijken.
Ik kreeg mijn criteria van Kim, van de blog Momaloki. En ik heb heel hard gevloekt. En nog eens. En daarna zeker nog een keer of 10. Waarom? Mijn criteria waren niet van de poes, nl. voor een volwassen mannelijk persoon, gebruik 1 van je 3 oudste stofjes en verwerk minstens 1 knoop.

Eerlijk, knopen heb ik met hopen en verwerk ik graag, ik heb geen schrik van een knoop aan te naaien of knoopsgaten te maken (dankjewel geweldige pfaff!). Maar de rest was veel moeilijker.
Ik naai al bijna 9 jaar, dus ik heb wel wat oude stofjes. Maar de oudste stofjes zijn echt wel vrouwelijk of kinderlijk of miskopen. Dus dat was een moeilijke. Maar ik heb een oud stofje genomen dat toch al even in de bakken ligt. Maar sorry, niet helemaal geslaagd, het is niet 1 van mijn 3 oudste.
Dan voor een man, tja voor Christophe dus. Eerst ging ik een hemd maken en ik heb wel een paar oudere katoentjes liggen die daarvoor zouden kunnen dienen, maar zonder de aanwezige concetratie zag ik dat toch niet echt zitten. Alle boekjes op de schoot en op zoek naar iets dat ik wel kon. Ik had 2 shorten, 1 jogging en 1 T-shirt uitgekozen met een (ouder) stofje in het hoofd. Christophe mocht kiezen en koos voor de jogging. Het is de Marvin joggingbroek uit La Maison Victor, editie 2 van 2015 geworden.

Ik nam Christophe zijn maten, vergeleek met de matentabel en koos de maat. En dan begon de stress en de s**t en ... al het gevloek dus. Uiteraard vergeten dat LMV te groot is en niet goed het patroon nagemeten. Te groot dus en maar aanpassen en nog eens driegen (met de naaimachine uiteraard) en nog eens passen en ... Ook Christophe zag het niet helemaal goed komen, maar het is af geraakt.
Ik ben nog niet helemaal tevreden maar hij kan er thuis mee luieren, wat toch het oorspronkelijke plan was.





























Aan de enkels en de zakken heb ik de slechte kant van de stof gekozen om te gebruiken. Omdat het allemaal wat blauw werd, heb ik voor rode details en rode sierstiksels gekozen. De knopen zijn voor decoratie, dat geef ik toe.

Hopelijk heb ik mijn criteria toch gehaald.


Heb je interesse in de andere dames van de sew challenge deze week, klik dan zeker op de verschillende links hieronder:
B-naais - C-art-o-line - Molemiekes naaiblog - Mimaloki - De zussen (Lies) - Flaflinko - Lucky Mie - La vie de lady Rose - Hutse Pruts -  Momfie - Bij oogappelSien - Naaisgerief (TinneV)


Toch grappig dat de huisfotograaf er niet graag met zijn gezicht opstaat. Maar ga zeker eens naar zijn site kijken voor mooie foto's!

oefening baart kunst met de cameo

De eerste keer dat ik mijn cameo gebruikte had ik hulp. Maar ik moest het uiteraard ook alleen kunnen. Dus heb ik 2 body's gekocht bij Zeeman, speciaal om er iets met flex op te maken. 

Ons meisje zal geen kleffe prinsessenkleding krijgen, dus geen babyroze of al te veel frulletjes.

Het is een stoere meid want we hebben samen al hard gevochten. 

Beide tekeningen heb ik via Pinterest gevonden. Getraceerd, testvlak gesneden, uitgesneden en op de gewassen body geperst met mijn strijkijzer.

Wat heb ik geleerd? De blauwe glitter flex was moeilijk te snijden en te pellen, dus misschien nog iets dieper snijden? En vooral een goede lamp erop bij het pellen. Voor de fuchsia flex ging het snijden en pellen vrij vlot. Maar daar kreeg ik het moeilijk geperst, het bleef maar niet kleven en spijtig genoeg zie je het op sommige plekjes als je een geoefend oog hebt.

Mijn flex komt van Stickits en daar ben ik best tevreden over.

Heb je graag beide bestanden voor de cameo? Hier vind je cool kid en hier vind je tinkerbell. 

petekindje van mijn man

Mijn man is peter geworden en heeft gekozen om de suikerbonen te betalen volgens traditie. Maar dan vond ik dat uiteraard zonde dat er niets af kon gegeven worden.
We hebben dus maar weeral de ouwe getrouwe cadeautjes gemaakt die telkens zeer gesmaakt worden: het wikkeldeken en het pamperzakje. Deze heb je hier al meermaals voorbij zien komen op de blog, maar zoveel mensen zijn fan en gelukkig is de schoonzus ook fan.
Hij ligt er goed in, niet?